Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 57035)

พ.ศ. 2535 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า ผู้ร้องฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับศาลชั้นต้นสั่งฎีกาว่า ฎีกาของผู้ร้องเป็นฎีกาข้อเท็จจริง มิใช่ข้อกฎหมาย ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 จึงไม่รับฎีกา และสั่งไม่รับคำร้องขอทุเลาการบังคับผู้ร้องเห็นว่า ฎีกาของผู้ร้องเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่าบ้านพิพาทเป็นของผู้ร้องหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกา และรับคำร้องขอทุเลาการบังคับด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องสืบเนื่องจากโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดบ้านทรงบังกาโล เลขที่ 30/2 หมู่ 3 ตำบลเจ้าเจ็ด อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษาผู้ร้องยื่นคำร้องว่า บ้านดังกล่าวเป็นของผู้ร้องโดยผู้ร้องซื้อมาจากนางมาลี จูงใจ ขอให้ศาลมีคำสั่งถอนการยึดบ้านหลังดังกล่าวศาลชั้นต้นพิพากษายกคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 85,84)ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 89)คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยฟังพยานหลักฐานว่าบ้านพิพาทที่โจทก์นำยึดมิใช่บ้านของผู้ร้องฉะนั้นที่ผู้ร้องฎีกาว่าพยานหลักฐานของผู้ร้องมีทั้งพยานบุคคลและพยานเอกสารฟังได้ชัดแจ้งว่า บ้านพิพาทเป็นของผู้ร้องนั้นเป็นการฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้ว และเมื่อฎีกาของผู้ร้องตกไปแล้วก็ไม่มีเหตุที่จะทุเลาการบังคับ ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับคำร้องขอทุเลาการบังคับของผู้ร้องก็ชอบแล้วดุจกันให้ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ

Provisions the court ruled on

ป.วิ.พ. Section 231 ป.วิ.พ. Section 248 ป.วิ.พ. Section 252

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2674/2535นายมะลิ การพิธีโจทก์นายพนัง มีชูเวชผู้ร้องนางละเอียด อากาศวิภาคหรือฉวีวรรณ์จำเลยนายพนัง มีชูเวช ผู้ร้องผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 248, ม. 252ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

ผู้ร้องฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับศาลชั้นต้นสั่งฎีกาว่า ฎีกาของผู้ร้องเป็นฎีกาข้อเท็จจริง มิใช่ข้อกฎหมาย ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 จึงไม่รับฎีกา และสั่งไม่รับคำร้องขอทุเลาการบังคับผู้ร้องเห็นว่า ฎีกาของผู้ร้องเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่าบ้านพิพาทเป็นของผู้ร้องหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกา และรับคำร้องขอทุเลาการบังคับด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องสืบเนื่องจากโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดบ้านทรงบังกาโล เลขที่ 30/2 หมู่ 3 ตำบลเจ้าเจ็ด อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษาผู้ร้องยื่นคำร้องว่า บ้านดังกล่าวเป็นของผู้ร้องโดยผู้ร้องซื้อมาจากนางมาลี

จูงใจ ขอให้ศาลมีคำสั่งถอนการยึดบ้านหลังดังกล่าวศาลชั้นต้นพิพากษายกคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 85,84)ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 89)คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยฟังพยานหลักฐานว่าบ้านพิพาทที่โจทก์นำยึดมิใช่บ้านของผู้ร้องฉะนั้นที่ผู้ร้องฎีกาว่าพยานหลักฐานของผู้ร้องมีทั้งพยานบุคคลและพยานเอกสารฟังได้ชัดแจ้งว่า บ้านพิพาทเป็นของผู้ร้องนั้นเป็นการฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้ว และเมื่อฎีกาของผู้ร้องตกไปแล้วก็ไม่มีเหตุที่จะทุเลาการบังคับ ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับคำร้องขอทุเลาการบังคับของผู้ร้องก็ชอบแล้วดุจกันให้ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ

Matter details

Panel of judges: จองทรัพย์ เที่ยงธรรม · ประมาณ ชันซื่อ · สังเวียน รัตนมุง
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 56816)

ความว่า จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาและยื่นคำร้องขอทุเลา การบังคับในระหว่างฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งในฎีกาว่า ฎีกาของ จำเลยข้อ 2.1 ข้อ 2.3 และข้อ 2.4 เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาข้อ 2.2 แม้เป็นฎีกาข้อกฎหมายแ…

Supreme Court Judgment No. 2662/2538

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลย เพราะเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 248 จำเลยยื่นคำร้องต่ออธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ขอให้มีคำสั่งอนุญาตให้จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง อธิบดีผู้พิพากษาศ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2536 (ref. 56260)

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นคดีมีทุนทรัพย์ให้โจทก์เสียค่าขึ้นศาลให้ถูกต้องก่อน จึงจะพิจารณาสั่ง ต่อมาโจทก์ยื่นคำแถลงยืนยันไม่เสียค่าขึ้นศาลตามที่มีคำสั่ง ศาลชั้นต้นจึงไม่รับฎีกาโจทก์โจทก์เ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2536 (ref. 56361)

ความว่า จำเลยทั้งสามฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าจำเลยทั้งสามฎีกาโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของ ศาลอุทธรณ์ จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้เป็นคดี ฟ้องขับไล่บุคคลออกจากอสังหาริมทรัพย์ อั…

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 57084)

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า เป็นการฎีกา ในข้อเท็จจริงทั้งหมด ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248(แก้ไขใหม่)จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ที่จำเลยฎีกาว่าตามลักษณะการขนของรถ…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.