คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์มีกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 12773 ตำบลโพธิ์กลาง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา พร้อมทั้งเรือนหนึ่งหลังราคา 10,000 บาท ปรากฏว่าโฉนดที่ดินรายนี้หายไปมีผู้เอาโฉนดที่ดินแปลงนี้ไปขายฝากจำเลยไว้เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2509 โดยจำเลยร่วมกับบุคคลที่เอาโฉนดไปแจ้งเท็จต่อพนักงานที่ดินจังหวัดนครราชสีมาว่าเป็นเจ้าของ และปลอมลายมือชื่อโจทก์ว่าเป็น "ดวงฤทัย ปาริกวงศ์ชาติ หรือ นางสาวดวงฤทัย ปาริกวงศ์ชาติ" เป็นผู้ขายฝากให้จำเลย ขอให้ศาลพิพากษาว่า รายการสารบาญจดทะเบียนขายฝากที่ดินและสิ่งปลูกสร้างในที่ดินโฉนดที่ 12773 ลงวันที่ 17 พฤษภาคม 2509 เป็นโมฆะ ให้จำเลยไปจดรายการถอนการรับซื้อฝากที่ดินและสิ่งปลูกสร้างในโฉนดที่ 12773 ต่อพนักงานที่ดินจังหวัดนครราชสีมา แล้วคืนโฉนดที่ 12773 ให้โจทก์
ถ้าไม่ปฏิบัติตาม ก็ขอให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาของจำเลย ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายความแทนโจทก์ด้วยจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า จำเลยรับซื้อฝากที่ดินโฉนดเลขที่ 12773 พร้อมกับเรือนหนึ่งหลังในราคา 17,680 บาท ได้ทำสัญญาขายฝากณ หอทะเบียนที่ดินจังหวัดนครราชสีมาเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2509จำเลยรับซื้อไว้โดยสุจริต โจทก์สมคบกับนางแดงหรือสุนิสาน้องสาวของโจทก์จะฉ้อโกงจำเลย โดยโจทก์ให้นางแดงหรือสุนิสาแสดงตนเป็นเจ้าของที่ดินและเรือน แล้วนำมาขายฝากจำเลย อันเป็นการเชิดนางสุนิสาหรือแดงให้ขายฝากแทน ต่อมาวันที่ 1 มิถุนายน 2509โจทก์กับนางแดงหรือสุนิสายังกู้เงินจากจำเลยอีก 4,000 บาท การขายฝากดังกล่าวโจทก์รู้เห็นและยินยอม เป็นการละเมิด
โจทก์จึงต้องรับผิดคืนเงิน 17,680 บาทให้จำเลย จำเลยจึงจะคืนและโอนที่ดินและเรือนให้โจทก์ จึงขอบังคับให้โจทก์ชำระเงิน 17,680 บาท ให้จำเลยหากไม่ชำระก็ให้บังคับเอาจากทรัพย์ที่ขายฝาก หรือให้ทรัพย์ที่ขายฝากหลุดเป็นกรรมสิทธิ์แก่จำเลย ให้โจทก์เสียค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายความให้จำเลยด้วยโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์มิได้รู้เห็นยินยอมในการขายฝากที่พิพาท การจดทะเบียนการขายฝาก จำเลยทำโดยไม่สุจริต มิได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องและฟ้องแย้งของจำเลย ให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายความอีก 300 บาทแทนจำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า ให้เพิกถอนรายการสารบาญขายฝากที่ดินและสิ่งปลูกสร้างในโฉนดเลขที่ 12773 ให้จำเลยถอนการรับซื้อฝากและคืนโฉนดเลขที่ 12773 ให้โจทก์
หากไม่ปฏิบัติตาม ให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมสองศาล และค่าทนายความสองศาล 450 บาทแทนโจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงเห็นได้อย่างชัดแจ้งว่าโจทก์ไม่สุจริตมาตั้งแต่เริ่มแรก โดยมีแผนการณ์ที่จะฉ้อโกงจำเลย ฟ้องของโจทก์ในคดีนี้ยังบรรยายข้อความบิดเบือนความจริงไปอีกว่า โฉนดที่ดินรายนี้หายโดยไม่ทราบว่าผู้ใดเอาไป โจทก์ต้องไปสอบถามทางหอทะเบียนที่ดินจังหวัดนครราชสีมา จึงทราบว่ามีผู้เอาไปขายฝากให้จำเลย ทั้ง ๆ ที่โจทก์ได้รู้เห็นเป็นใจให้นางแดงหรือสุนิสานำโฉนดรายนี้ไปหลอกขายฝากให้จำเลย ฉะนั้น โจทก์จะอ้างเอาความไม่สุจริตของโจทก์มาฟ้อง ขอให้ศาลเพิกถอนการขายฝากซึ่งจำเลยได้รับซื้อฝากไว้โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทนหาได้ไม่ ฎีกาของจำเลยฟังขึ้นพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาแทนจำเลย โดยกำหนดเป็นค่าทนายความให้ 450 บาท
