คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องหาว่าจำเลยฆ่านายเนตรตาย
จำเลยให้การรับ แต่ต่อสู้ว่านายเนตรเปนผู้ร้ายลักถั่ว แลจำเลยไม่มีเจตนาจะฆ่าให้ตาย โจทย์ไม่มีประจักษพยานเห็นเหตุการณ์ แต่โจทย์มีแผนที่ ๆ เกิดเหตุแสดงให้เห็นว่านายเนตรถูกทำร้ายที่ถนนรถยนต์ก่อน เพราะมีรอยโลหิตไหลตกอยู่ตรงที่นั้น แลมีรูปรอยคนนอนอยู่ตรงที่นั้นด้วย แล้วมีรอยเปนทางลากจากรูปคนนั้นผ่านลงทางเกวียนจนถึงลานหญ้าริมไร่จำเลยเข้าไปอีก ๒ วา ก็ถึงที่นายเนตร์นอนตายอยู่ในไร่จำเลย ได้ความดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า โจทย์มีวัตถุพยานแลเหตุผลประกอบกับคำรับสารภาพของจำเลยพอวินิจฉัยได้ว่าจำเลยได้ฆ่านายเนตรตายที่ทางรถยนต์ก่อน แล้วลากเอาตัวผู้ตายเข้าไปในไร่ เพื่อต่อสู้คดีจึงให้ประหารชีวิตรจำเลยตามมาตรา ๒๔๙ แต่จำเลยให้การรับสารภาพเปนประโยชน์แก่การพิจารณาสมควรลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๕๙ แล ๓๗ (๒) คงให้จำคุกจำเลย ๒๐ ปี
