คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1550/2530พนักงานอัยการจังหวัดสงขลาโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายสว่าง จุลปานะโจทก์นายสำเริงหรือขาว สุมาตรา กับพวกจำเลยนายอุดมหรือนัย ทิพย์อุทัย จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 245ความว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำคุกจำเลยที่ 2 ตลอดชีวิตโจทก์และจำเลยที่ 2 มิได้ยื่นฎีกา คดีสำหรับจำเลยที่ 2 ถึงที่สุดแล้ว แต่ศาลมิได้ออกหมายจำคุกเมื่อคดีถึงที่สุดให้จำเลยที่ 2โปรดออกหมายจำคุกเมื่อคดีถึงที่สุดให้แก่จำเลยที่ 2 ด้วยหมายเหตุ โจทก์และโจทก์ร่วมยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(4),83,91 และจำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(4),83 ลงโทษประหารชีวิตจำเลยทั้งสอง สำหรับจำเลยที่ 1 ยังมีความผิดฐานพาอาวุธปืนติดตัวโดยไม่ได้รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ,72 ทวิ ฯลฯ อีกกระทงหนึ่ง ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 อีก 6 เดือนด้วยจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน ลดโทษให้คนละหนึ่งในสามแต่เห็นว่าโทษจำคุกตลอดชีวิต เป็นโทษหนักที่สุดที่พึงลงโทษจำเลยที่ 1 ได้เพียงสถานเดียวจึงคงลงโทษจำเลยที่ 1และจำเลยที่ 2 โดยจำคุกจำเลยทั้งสองไว้คนละตลอดชีวิต สำหรับจำเลยที่ 3 มีความผิดตามมาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 84,53 ลงโทษจำคุกไว้ 16 ปี 8 เดือน
คำให้การรับสารภาพของจำเลยที่ 3 ไม่มีประโยชน์ต่อการพิจารณา จึงไม่ลดโทษให้ สำหรับจำเลยที่ 4และจำเลยที่ 5 ให้ยกฟ้อง ฯลฯโจทก์และจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 3 และที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(4) ประกอบด้วยมาตรา 84ลงโทษประหารชีวิตจำเลยที่ 3 และที่ 4 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวน ลดโทษให้คนละหนึ่งในสาม คงให้จำคุกจำเลยที่ 3และที่ 4 คนละตลอดชีวิต นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ต่างฎีกา (อันดับ 229,220,217)จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 243)จำเลยที่ 2 เคยยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นออกหมายจำคุกเมื่อคดีถึงที่สุดมาแล้วครั้งหนึ่ง และศาลชั้นต้นได้ออกหมายจำคุกเมื่อคดีถึงที่สุดให้แก่จำเลยที่ 2 แล้ว (อันดับ 231,232)คำสั่งคดีนี้ศาลชั้นต้นได้ออกหมายจำคุกเมื่อคดีถึงที่สุดให้แก่จำเลยที่ 2 แล้ว จำเลยที่ 2 มาขอให้ออกหมายจำคุกคดีถึงที่สุดซ้ำอีก จึงให้ยกคำร้อง