คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า ป.โจทก์ แล ห. จำเลยต่างคนต่างด่ากันโต้ตอบกันเล็กน้อย ทั้ง ๒ ฝ่ายจึงต่างเป็นโจทก์แลจำเลย กล่าวหาว่าต่างคนต่างหมิ่นประมาทซึ่งกันแลกันดังนี้ ศาลเดิมตัดสินให้ปรับ ป.๑๒ บาท ห.๘ บาทตาม ม.๓๓๙ ห.ผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องข้อที่ลงโทษ ห.จำเลยตามฎีกาที่ ๑๑๔๑/๓๔๖๔ ที่ ๓๙๒/๒๔๗๑ จ.แล ป.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีที่ ป.ถูกหาว่าหมิ่นประมาทนั้น ป.มิได้มีอุทธรณ์ คดีเป็นอันยุตติเพียงชั้นอุทธรณ์ ป.จะฎีกาคัดค้านในข้อนี้ไม่ได้ ส่วนคดีที่ จ. แล ป. เป็นโจทก์นั้นคงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(พิพาก-พรหม-วิชัย)พระประศาสน์วินิจฉัย - พระเทพปัญญา -
