คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความตามฟ้องและคำรับสารภาพของจำเลยว่า จำเลยอาจยักย้ายข้าวเปลือกน้ำหนัก 689 กิโลกรัมจากสถานที่เก็บโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการ ซึ่งตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการค้าข้าว พ.ศ. 2489 ประกาศที่กล่าวนี้ให้ยักย้ายข้าวได้แต่เฉพาะเวลากลางวัน ห้ามไม่ให้ยักย้ายเวลากลางคืน จำเลยยักย้ายเวลากลางคืน โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำคุกจำเลย 3 เดือนและปรับ 1,000 บาท ตามพระราชบัญญัติการค้าข้าว พ.ศ. 2489 มาตรา4, 5, 7, 8, 17 พระราชบัญญัติการค้าข้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2489 มาตรา 3, 4, 10, 12 ลดฐานปรานีกึ่งหนึ่ง เหลือโทษจำคุก 45 วัน กับปรับเงิน 500 บาท โทษจำคุกให้รอการลงอาญาไว้ ริบข้าวของกลางจำเลยฎีกาศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว คดีนี้จำเลยฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย จำเลยฎีกาว่า ถ้าจะเอาผิดแก่จำเลย ฟ้องต้องระบุว่าจำเลยเป็นผู้ค้าข้าว ข้อนี้ปรากฏว่าจำเลยทำฝ่าฝืนประกาศเจ้าพนักงานเป็นความผิดแล้ว ฟ้องไม่จำต้องระบุว่า จำเลยเป็นผู้ค้าข้าว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาเป็นข้อที่ 2 ว่าประกาศของเจ้าพนักงานมิได้อยู่ในข้อบังคับ 6 ประการของมาตรา 8 พระราชบัญญัติการค้าข้าวข้อนี้ปรากฏว่า ประกาศของเจ้าพนักงานอยู่ในบังคับที่กล่าวนั้นจำเลยฎีกาเป็นข้อที่ 3 ว่าการริบข้าว ริบได้เฉพาะความผิดตามมาตรา21 เท่านั้น ข้อนี้ศาลนี้เห็นว่าความผิดเช่นคดีนี้ก็ริบข้าวของกลางได้โดยอาศัยมาตรา 21 ทวิ ทั้งนี้ เพราะมาตรา 21 ทวิ มีข้อความซึ่งมุ่งให้ริบข้าวของกลางที่เกี่ยวกับความผิดในมาตราอื่นได้ด้วยฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นศาลนี้พิพากษายืน
