คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนมูลฟ้อง ถึงวันนัดโจทก์ยื่นคำร้องขอเลื่อนคดี ศาลชั้นต้นไม่อนุญาต ถือว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบ คดีไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่โจทก์ฎีกาว่า โจทก์ยื่นฟ้องจำเลย ได้ยื่นบัญชีระบุพยานและคำร้องขอออกหมายเรียกพยานเอกสาร มิได้ละเลยไม่นำพาต่อคดี หรือดำเนินการในทำนองประวิงคดีและมีเหตุอันสมควรที่โจทก์ขอเลื่อนวันนัดไต่สวนมูลฟ้องนั้น เห็นว่าตามคำร้องของทนายโจทก์ขอเลื่อนคดีอ้างว่า ตัวโจทก์มีกิจธุระจำเป็นเร่งด่วน ไม่สามารถมาศาลในวันนัดได้ แต่ไม่ปรากฏว่า โจทก์มีกิจธุระอะไรสำคัญเร่งด่วนเพียงใดจนไม่สามารถมาศาลได้เป็นการกล่าวอ้างมาลอย ๆ ไม่มีเหตุผลสมควรที่จะสั่งให้เลื่อนคดีที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนคดี และพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนนั้นชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน
