คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยกับพวกได้สมคบกันปล้นทรัพย์ของนายชาตี โดยใช้ไม้ค้อนเป็นอาวุธ ขู่เข็ญจะทำร้ายภริยาเจ้า ทรัพย์ ฯลฯ ขอให้ลงโทษ จำเลยปฎิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า ่จำเลยกระทำผิดฐานปล้นทรัพย์ พิพากษาลงโทษตามฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีผิดเพียงฐานชิงทรัพย์ ฯลฯ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ แต่ฟังว่าไม้ที่จำเลยใช้ขู่เข็ญจะทำร้ายเจ้าทรัพย์นั้น เป็นไม้ จริงไม่ใช่ไม้ไผ่ และเห็นว่าไม้จริงขนาดยาว ๒ ศอกโต่เท่าแขน ตามธรรมดาแล้วย่อมเห็นได้ว่า ไม้จริงขนาดนี้สามารถ จะทำให้ร่างกายแตกหักบุบสลายถึงสาหัสได้ ไม้นี้จึงเป็นศาสตราวุธตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๖ (๑๕).
Result
จึงพิพากษาแก้ว่า ความผิดของจำเลยเป็นความผิดฐานปล้นทรัพย์ ฯลฯ