คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองสมคบกันฆ่านายปั่นบุตรโจทก์โดยมีการไตร่ตรองมาก่อน ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธตลอดข้อหาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกันว่า จำเลยที่ 1 ป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ จำเลยที่ 2 ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องในข้อกฎหมาย โจทก์ฎีกาว่าจำเลยให้การปฏิเสธลอย ๆ ต้องถือว่าไม่มีประเด็นที่จำเลยจะนำสืบว่ากระทำเพื่อป้องกันตัว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่ากระบวนพิจารณาความในคดีอาญาต่างกับในคดีแพ่ง ในคดีอาญา จำเลยไม่ยอมให้การอย่างใดเลย ก็ไม่เป็นไร และไม่ว่าจำเลยจะให้การต่อสู้อย่างไรหรือไม่ให้การเลย ก็เป็นหน้าที่ของโจทก์ต้องนำพยานเข้าสืบเพื่อพิสูจน์ความผิดของจำเลยตามฟ้องก่อนเสมอไป และหลังจากสืบพยานโจทก์เสร็จแล้วจำเลยมีอำนาจนำพยานเข้าสืบเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของจำเลยได้ (ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 172 และ 174) เมื่อหน้าที่นำสืบในคดีอาญาซึ่งกฎหมายบัญญัติไว้เป็นเช่นนี้จำเลยในคดีอาญาจึงมีอำนาจนำพยานเข้าสืบเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของจำเลยได้โดยไม่จำเป็นต้องให้การต่อสู้เป็นประเด็นไว้ และไม่จำต้องซักค้านพยานโจทก์ในเรื่องที่จำเลยจะนำพยานเข้าสืบต่อไปไว้เลยก็ได้ ศาลฎีกาพิพากษายืน
