คำฟ้องและคำให้การ
ศาลเดิมตัดสินจำคุกจำเลย ๘ ปี ตามมาตรา ๒๕๐ - ๖๐ ๕๙
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยฟันทีเดียวถูกศีร์ษะมันสมองไหลแล้วก็วิ่งหนีและจำเลยไม่มีความโกรธเคืองกับผู้ถูกบาดเจ็บ และคำรับของจำเลยว่าโกรธผู้ถูกบาดเจ็บเพราะทำตัวเป็นโจรลักทรัพย์ของจำเลย โจทก์ไม่มีพะยานประกอบ จำเลยมีผิดตาม ม.๒๕๖ ให้จำคุก ๕ ปี แต่จำเลยให้การรับสารภาพลดตาม ม.๕๙ คงให้จำคุกจำเลย ๓ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าคำรับของจำเลยเป็นคำรับภาคเสธซึ่งจำเลยสืบไม่สมกับไม่มีประโยชน์ในทางพิจารณาด้วยเพราะโจทก์มีพะยานพอลงโทษได้จึงไม่ลดโทษให้ ให้จำคุกจำเลย ๕ ปี(พรหม-วิกรม-มนู)หลวงมนูทัศน์ - พระวรพจน์ -