พ.ศ. 2481 ศาลฎีกา
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันส่งตัวจำเลยไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานจำเลยฎีกามิได้อ้างฎีกาที่ 637/2459
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยทั้งสองสมคบกับพวกกระทำการปล้นทรัพย์แต่จำเลยที่ ๒ เปนเด็กได้รับยกเว้นโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๕๗ ให้ส่งตัวไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานจนกว่าอายุครบ ๑๘ ปี
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยที่ ๒ ไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานจำเลยที่ ๒ จึงไม่มีสิทธิฎีกาได้ตามตัวอย่าง ฎีกาที่ ๖๓๗/๒๔๕๙ ให้ยกฎีกาจำเลยที่ ๒
การที่จำเลยฎีกาว่า คดีโจทก์ในความผิดฐานฉ้อโกงขาดอายุความ เพราะผู้เสียหายไม่ได้ร้องทุกข์ภายในสามเดือนนับแต่วันที่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิดนั้น ในการวินิจฉัยปัญหาดังกล่าวต้องย้อนไปวินิจฉั…
Supreme Court Judgment No. 238/2568คำฟ้องฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายของจำเลยทั้งสองล้วนเป็นการคัดลอกข้อความในอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสองโดยมิได้ระบุข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายขึ้นอ้างอิงให้เห็นว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 4 ไม่ถูกต้อง คลาดเคลื่อนหรือไม่ช…
Supreme Court Judgment No. 2104/2567การวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานบอกเล่า พยานซัดทอด หรือพยานที่จำเลยไม่มีโอกาสถามค้านนั้น ศาลจะต้องกระทำด้วยความระมัดระวัง และไม่ควรเชื่อพยานหลักฐานนั้นโดยลำพังเพื่อลงโทษจำเลย เว้นแต่จะมีเหตุผลอันหนักแน่น มี…
Supreme Court Judgment No. 1016/2567จำเลยฎีกาโต้เถียงว่าพนักงานสอบสวนในท้องที่เกิดเหตุคนใดจะเป็นพนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบมีอำนาจสรุปสำนวนและทำความเห็นควรสั่งฟ้องหรือสั่งไม่ฟ้องส่งไปพร้อมกับสำนวนเพื่อให้พนักงานอัยการพิจารณาตาม ป.วิ.อ. มา…
Supreme Court Judgment No. 715/2567ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 277 วรรคหนึ่ง, 279 วรรคสาม และวรรคสี่ ประกอบมาตรา 285 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตาม ป.อ. มาตรา 91 ลดโ…
Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.
Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up
