คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่าเขตร์ที่บึงจิวนั้นเปนที่ ๆ รัฐบาลหวงห้าม แต่บางปีที่อัตคัด ไม่มีน้ำฝนทำนาน เจ้าพนักงานก็ไม่ อนุญาตให้ราษฎรทำในเขตร์บึงนั้นได้มาคราวนี้ จำเลยเข้าทำนานปักดำต้นเข้าไปแล้วโดยเจ้าพนักงานไม่ได้ อนุญาต ต่อมาเจ้าพนักงานจึงได้มาห้ามแลสั่งให้รื้อถอน จำเลยไม่กระทำตามแลต่อสู้กรรมสิทธิ์ดังนี้ จำเลยจะมีผิดฐานบุกรุกและขัดคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน ตาม ม. ๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้องโจทก์เพราะ ( ๑ ) เจ้าพนักงานเคย อนุญาตให้ราษฎรทำนาจึงไม่มีผิดฐานบุกรุก ( ๒ ) จำเลยได้เข้าทำจนปักดำต้นเข้าแล้ว เจ้าพนักงานจึงมาห้ามและจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ์จึงไม่ผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยมีผิดฐานบุกรุกตาม ม. ๓๒๗ แต่ จำเลยไม่มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามฎีกาที่ ๑๐๔/๒๔๖๒ จึงตัดสินปรับจำเลย
