ศาลชั้นต้น ลงโทษ จำเลยที่ 1 - 2 ฐานลักทรัพย์จำเลยที่ 2 ฝ่ายเดียวอุทธรณ์เมื่อศาลอุทธรณ์ วินิจฉัยว่ารูปคดีไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์ดังนี้ ถือว่าเป็นเหตุในลักษณะคดีศาลอุทธรณ์พิพากษาปล่อยจำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้อุทธรณ์ได้
กล่าวในฟ้องว่า จำเลยลักเก็บมะม่วงของวัดซึ่งขึ้นอยุ่ในวัด และ จำเลยก็รับว่า ทำผิดจริงตามฟ้องดังนี้เป็นผิดตาม ม. 288 ไม่ใช่ ม. 292, เมื่อโทษที่ จำเลยได้รับครั้งหลังเพียงแต่ปรับสถานเดียวแล้ว จะยกเอาอาญาที่รอไว้มาลงไม่ได้
เกลี้ยกล่อมหลอกลวงผู้ปกครองเอาเด็กไปเพื่อหากำไรเด็กเต็มใจไปและผู้ปกครองก็ยินยอมให้เด็กไปเพราะหลงเชื่อคำหลอกลวงดังนี้ เป็นผิดตาม ม. 275 ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามมาตรา 274 จำเลยฝ่ายเดียวฎีกาว่าไม่ผิด ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็น …
ปลอมตัวเป็นเจ้าพนักงานไปทำการตรวจค้นเขาหลงเชื่อยอมให้ค้น แล้วยึดเอาธนบัตร์ของเขาไป และเขาเป็นของตนเสีย ไม่เป็นผิดฐานฉ้อโกง
++ ซึ่งเอกชนได้ทำขึ้นในที่ของรัฐบาล เมื่อผู้ใดทำให้เสียหาย เอกชนซึ่งเป็นเจ้าของทำ++นั้น++มีอำนาจที่ฟ้องขอให้ ลงโทษฐานทำให้เสียทรัพย์ได้
มีฝิ่นเกินปริมาณดันควรมีตามบัญชี กับมีมูลฝิ่นที่เหลือจากการสูบไว้เพื่อจำหน่าย เป็นความผิดซึ่งผู้รับอนุญาต จะต้องรับโทษผู้เดี่ยว จะยกเอาการไม่รู้เห็นมาแก้ตัวให้พ้นผิดไม่ได้ แม้ทางเจ้าพนักงานผ่อนผันให้เจ้าของร้านจำหน่ายมูลฝิ่นได้ ก็ …
คดีที่ผู้เสียหายและพนักงานอัยยการต่างเป็นโจทก์ฟ้อง จำเลยในข้อหาและกรณีเดียวกันและศาลได้พิพากษาคดีที่พนักงานอัยยการเป็นโจทก์ไปก่อนแล้วยกฟ้องเสียนั้น ถ้าผู้เสียหายได้ฟ้องคดีก่อนศาลพิพากษาในคดีที่อัยยการเป็นโจทก์และศาลมิได้รวมพิจารณา …
เคียวซึ่งโดยปกติใช้สำหรับเกี่ยวข้าว หญ้า ไม่ใช่สาตราวุธูตามความหมายในกฎหมายลักษณอาญามาตรา 6 (15) จำเลยกลับจากเกี่ยวข้าวมีเคียวถือมาเดินมาพบทรัพย์จึงลักทรัพย์นั้นไปเป็นผิดตามมาตรา 288 ไม่ใช่มาตรา 293 (7)
การใส่ความหมิ่นประมาทนั้นเมื่อมีลักษณะเป็รการโฆษณาด้วยลายลักษณอักษรแล้ว ก็เป็นผิดตามกฎหมาย อาญา ม. 282 วรรค 2 ในเรื่องโฆษณาหมิ่นประมาทด้วยหนังสือแล้วโจทก์ไม่จำต้องระบุในฟ้องว่า มีผู้รู้ข้อความนั้นกี่คน
ตกลงซื้อข้าวเปลือกซึ่งใส่กะสอบไว้ที่บ้านผู้ขายผู้ซื้อได้ชำระราคาแล้ว และตกลงให้ผู้ขายนำไปส่งให้ที่บ้านผู้ซื้อนั้น ถือว่ากรรมสิทธิตกเป็นของผู้ซื้อ แต่ถือว่าการครอบครองอยู่ที่ผู้ขาย ถ้าผู้ขายเอาไปขายให้ผู้อื่น ไม่มีผิดฐานลักทรัพย์
การนำเกลือออกนอกเขตต์ทำเกลือโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานอันเป็นผิดต่อ ม.6,14 แห่ง พ.ร.บ.เกลือนั้นเกลือไม่ใช่สิ่งที่ผิดกฎหมายและพระราชบัญญัติเกลือไม่มีบทให้ริบ ฉะนั้นจะริบเกลือนั้นไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 756/2482
หลักทรัพย์ซึ่งทางราชการมีไว้ขายนั้นไม่ผิดมาตรา 294(4) โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.294(4) เมื่อได้ความว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา 288 ศาลลงโทษจำเลยตามมาตรา 288 ได้.
การที่จะลงโทษตามมาตรา 284(3) ได้จะต้องเป็นเรื่องจำเลยยืนยันความจริงและโจทก์ขอให้พิศูจน์ความจริง ฝ่ายจำเลยพิศูจน์ความจริงไม่ได้
ชั้นไต่สวนมูลฟ้องในคดีหมิ่นประมาท ศาลวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนาใส่ความหมิ่นประมาทโจกท์ได้
บิดาผู้ตายมีอำนาจเป็นโจทก์ฟ้องผู้ที่ฆ่าบุตร์ของตนได้ โดยถือว่าเป็นผู้เสียหายถึงแม้ผู้ตายจะมีภรรยาแล้วก็ตาม
ปิดประกาศชื่อผู้ที่เป็นลูกหนี้ อาจเป็นผิดฐานหมิ่นประมาทได้
จำเลยฆ่าสุกรโดยมิได้รับอนุญาตเจ้าพนักงานจับได้พร้อมด้วยเนื้อสุกรของกลาง เจ้าพนักงานได้เอาเนื้อสุกรไปขายได้เงินมารักษาไว้เป็นของกลาง ต่อไปดังนี้ เงินค่าขายสุกรได้นี้ไม่เป็นของพึงริบ ต้องคืนให้จำเลยไป
จำเลยเข้าไปในห้องว่าแล้วเซาะหัวตะปูฝาห้องเจ้าทรัพย์เพื่อจะใช้คีมถอนตะปูแล้วเปิดฝาออกเข้าไปลักทรัพย์ จำเลยเซาะตะปูได้ 8 ตัวก็เลิกเซาะกลับไปดังนี้ ยังไม่มีผิดฐานพยายามลักทรัพย์
พฤตติการณืที่ถือว่าจำเลยมีผิดฐานยักยอก
โจทก์ยึดทรัพย์จำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาผู้ร้อง ๆ ขัดทรัพย์ว่าจำเลยขายฝากให้ตนแล้วศาลมีอำนาจชี้ขาดว่านิติกรรมการขายฝากระหว่างจำเลยกับผู้ร้องทำให้โจทก์เสียเปรียบหรือไม่โดยที่โจทก์มิต้องไปฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมก่อน, อ้างฎีกา …
