ปลัดอำเภอสั่งให้ราษฎรหาไม้มาซ่อมแซมสะพานสาธารณ แต่ราษฎรไม่ยอมนำมาดังนี้ ไม่ถือว่าราษฎรขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน พ.ร.บ.ปกครองท้องที่ ม.118 มิได้ให้อำนาจกรมการอำเภอเกณฑ์วัตถุสิ่งของจากราษฎรมาใช้ในการซ่อมแซมทางสาธารณ
ใช้ถ้วยแก้วขว้างถูกหน้าแข้งเขาฟกบวมกว้างครึ่งเซ็นติเมตร์ ยาว 2 เซ็นติเมตร์ดังนี้ ยังไม่ถึงบาดเจ้บตามกฎหมายอาญา ม.254 อ้างฎีกาที่ 6/2471 การวินิจฉัยว่าบาดแผลจะ+บาดเจ็บหรือไม่ อันเป็นปัญหาข้อกฎหมายนั้น ต้องคำนึงถึงอาวุธที่จำเลยใช้ทำ …
จำเลยกับพวกไปขอเงินเจ้าทุกข์ ๆ ไม่ให้ จำเลยกับพวกก็เข้าทำร้ายเจ้าทุกข์+บาดเจ็บ ทันใดนั้นมีผู้อื่นมาพบเห็นเข้าจึงออกเงินให้จำเลยกับพวกไปดังนี้จำเลยมีผิดฐานพยายามชิง ทรัพย์ไม่ใช่ฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสระภาพ ศาลชั้นต้นลงโทษตาม ม.299 จ …
ทางเดินในสวนของเอกชนซึ่งไม่ปรากฎว่าคนอื่นๆก็เดินผ่านได้ดังนี้ ไม่เรียกว่าเป็นทางหลวง, กล่าวว่าเขาว่า "ฉายหาหัวควยอะไรเข้าหน้าเข้าตา" ดังนี้ เป็นผิดฐานหมิ่นประมาทซึ่งหน้าและฐานกล่าวคำลามกอนาจาร,ในกรณีที่เป็นผิดกฎหมาย 2 บทที่มีอัตรา …
การจะริบทรัพย์ของกลางหรือไม่นั้นเป็นดุลยพินิจของศาลซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงอ้างฎีกาที่ 810/2468 ศาลชั้นต้นปรับจำเลย10บาทริบปืนของกลางศาลอุทธรณ์แก้ไม่ให้ริบปืนของกลางดังนี้ฎีกาในข้อเท็จจริงต้องห้ามตาม ม.220
โจทก์เคยฟ้องจำเลยหาว่าทำคันนาและระบังกีดขวางทางสาธารณครั้งหนึ่งแล้ว แต่ศาลยกฟ้อง บัดนี้โจทก์กลับมาฟ้องจำเลยในข้องหาอย่างเดียวกันนั้นอีกโดยจำเลยมิได้ทำสิ่งกีดขวางอะไรขึ้นใหม่ แม้โจทก์จะอ้างบทกฎหมายที่ขอให้ลงโทษจำเลยมาต่างกันก็ดีก็ต …
โจทก์กล่าวในฟ้องว่าจำเลยวิวาทกัน จำเลยคนหนึ่งใช้ไม้ตีจำเลยอีกคนหนึ่งบาดเจ็บและขอให้ลงโทษตาม ม.254 ด้วยนั้นศาลลงโทษจำเลยฐาน ทำร้ายร่างกายตาม ม.254 เมื่อศาลมิได้ลงโทษจำคุกจำเลย จะพิ่มโทษกักกันไม่ได้.
เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าได้มีการสมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายกัน แม้จำเลยที่รับสารภาพและศาลชั้นต้นลงโทษ จะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมา ศาลก็ปล่อยจำเลยที่รับสารภาพนั้นได้ คดีที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยหลายฐาน เมื่อศาลชั้นต้นยกข้อหาฐานใดแ …
กรมการอำเภอออกคำสั่งให้จำเลยรื้อสิ่งปลูกสร้างออกไปจากที่ดินซึ่งอ้างว่าเป็นที่สาธารณะ ฝ่ายจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ์ และในชั้นฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย โจทก์ก็แสดงไม่ได้ว่าเป็นที่สาธารณะดังนี้ ลงโทษจำเลยไม่ได้.
ถือขวานวิ่งไล่ฟันผู้อื่นโดยไม่ได้พูดขู่เข็ญอย่างใดนั้นไม่เปนผิดตามมาตรา 339(1).
ในคดีที่โจทก์อุทธรณ์แต่ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่จำเลยไม่ได้ ศาลอุทธรณ์สั้งให้จำหน่ายคดี โจทก์ฎีกาแต่ปรากฎว่าส่งสำเนาฎีกาให้แก่จำเลยไม่ได้อีกดังนี ศาลฎีกาสั่งจำหน่ายคดีเสียจากสารบบความการขอให้ศาลออกหมายจับจำเลยนั้น ชอบที่จะขอต่อศาลชั้น …
บรรยายฟ้องว่าจำเลยกีดกั้นทางหลวงโดยเอาขวากทิ้งไว้ด้วยเจตนาจะให้เกิดอันตรายแก่สาธารณชนจนมีผู้ถูกบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยปักขวากไว้ในนาของจำเลยเองเพื่อป้องกันไม่ให้ใครเดินเข้าไปเหยียบย่ำข้าวที่ปลูกไว้ดังนี้ เป็นเร …
คำว่า "ควยพ่อไม่หด" เป็นคำลามกอนาจารตามกฎหมายอาญามาตรา 337(1) กล่าวคำลามกอนาจารอันจะผิดตามมาตรา 337(1) นั้น ผู้กล่าวจะอยู่ที่ไหนไม่สำคัญ ถ้าคำกล่าวดังได้ยินไปถึงหลายคนในที่สาธารณแล้วก็เป็นผิดตามมาตรานี้
ต้องคำพิพากษาให้ปรับฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานไม่ไปช่วยทำเหมืองฝานและพนังพ้นโทษมาแล้วยังไม่เกิน 1 ปี ก็มาทำผิดฐานขัดคำสั่งอย่างเดียวกันนี้เข้าอีก เมื่อศาลลดโทษจำเลยทั้งสองคราวนี้ตาม พ.ร.บ.เหมืองฝายฯ แล้วจำเพิ่มโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม …
พฤติการณ์ที่ถือว่าข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบไม่ต่างกับที่ปรากฎในฟ้อง และเป็นข้อที่โจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษ
จำเลยพูดอวดอ้างคนในขณะทำการเป็นหมอรักษาโรคว่าตนเป็นผู้วิเศษ มีพระขันธ์แก้ว(มีด) ซึ่งสามารถชี้ให้คนเป็นบ้าหรือตายหรือเป็นอะไรก็ได้ พระเจ้าแผ่นดินกับรัฐธรรมนูญ จำเลยจะเรียกให้มากราบไหว้ก็ได้จำเลยไม่กลัวใครในโลกนี้กลัวแต่พ่อแม่พระพุท …
ที่นามีเจ้าของแม้เจ้าของจะปล่อยให้คนอื่นอาศัยเดินผ่านไปมาได้ก็ยังไม่ใช่ที่สาธารณะสถานตามกฎหมายอาญามาตรา 6 ข้อ 13 กฎหมายอาญามาตรา 335 (14) ได้เป็นบทความผิดต่อเนื่องมาจากมาตรา 335 ข้อ 6 แม้จะวิวาทกันในที่ไม่ใช่สาธารณะสถาน ถ้าชักหรือ …
ฟ้องว่าจำเลย 2 คนสมัครใจวิวาทต่อสู้ทำร้ายกันและจำเลยที่ 2 ถึงบาดเจ็บขอให้ลงโทษตาม ม.254 ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยที่ 1 ทำร้ายจำเลยที่ 2 ถึงบาดเจ็บ และเป็นการทำร้ายแต่ฝ่ายเดียวก็ลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม ม.254 ได้
กรมการอำเภอสั่งให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปจากที่ที่หวงห้ามไว้เพื่อสาธารณะประโยชน์ถ้าจำเลยขัดขืน แม้จะได้โดยโต้เถียงกรรมสิทธิก็มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน อ้างฎีกาที่ 709/2482 ที่ 803/2482
ในชั้นคำให้การจำเลยรับสารภาพว่า ได้กล่าวคำหมิ่นประมาทผู้เสียหายด้วยถ้อยคำอย่างนั้น ๆ แล้วจำเลยจะมาคัดค้านในชั้นศาลสูง+ถ้อยคำดังนั้นเป็นเพียงคำไม่สุภาพไม่ใช่เป็นการสบประมาทนั้นมิได้
