คำพิพากษาศาลฎีกา

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิด 2 กะทง ให้จำคุกจำเลย 5 ปีตาม ม.+95 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีผิดกะทงเดียวให้จำคุก 1 ปีตาม ม.321 ดังนี้เป็นแก้มาก ฎีกาข้อเท็จจริงได้+

ลักกระเป๋าสำหรับบรรจุธนบัตร์แลสตางค์ที่เช่าใส่ไว้ในกะเป๋าเสื้อนั้นเป็นความผิดตาม ม.288 แต่ไม่เป็นผิดตาม ม.293 (+) "สิ่งที่เขาใช้บรรจุทรัพย์" ตาม ม.293(5) นั้นจะต้องเป็นสิ่งที่สภาพอันอาจงัดผ่าได้

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์จะมาอุทธรณ์หรือฎีกาขอให้ลงโทษฐานรับของโจรมิได้

ถ้อยคำที่พะยานได้รับบอกเล่ามาจากผู้กระทำผิดด้วยกันนั้น ฟังมายันจำเลยไม่ได้

พฤตติการณ์ที่ฟังว่ากระทำโดยป้องกัน แลไม่ใช่เป็นกรณีวิวาทกัน

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษฐานนั้นพิจารณาได้ความว่าจำเลย+รับของโจรลงโทษจำเลยมิได้ ในคดีที่มีจำเลยหลายคน ถึงแม้จำเลยคนใดคนหนึ่งจะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาก็ดี ถ้าเป็นเหตุในลักษณคดีแล้วศาลฎีกาก็พิพากษาให้เป็นผลดีแก่จำเลยคนนั้น …

กรมไปรษีย์โทรเลขต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่บุคคลผู้ได้รับความเสียหายเนื่องในการฝังสายโทรศัพท์ของกรมนั้น การกำหนดค่าเสียหายโดยวิธีตั้งคนกลางเป็นผู้กำหนดตาม ม.16 นั้น เป็นเพียงวิธีหนึ่งที่กฎหมายว่าไว้เท่านั้น การที่คู่พิพาทนำคดีข …

ลูกจ้างลักทรัพย์ที่มีผู้นำมาฝากไว้แก่นายจ้างไปต้องมีความผิดตามมาตราข้างต้น อาญาทางพระราชไมตรี คดีที่คนในบังคับอังกฤษเป็นคู่ความ ฎีกาได้แต่ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย

จำเลยเข้าไปลักทรัพย์เขาถึงในบ้าน ครั้นเจ้าทรัพย์รู้สึกตัวตื่นขึ้นจะเปิดประตูเรือนออกมาจำเลยพูดขู่เจ้าทรัพย์จนเจ้าทรัพย์มีความกลังไม่กล้าเปิดประตูแล้วจำเลยก็พาอาทรัพย์หนีไปเช่นนี้ย่อมมีผิดฐานชิงทรัพย์ ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.193 ข้ …

ในคดีที่โจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงจะนำม.194 มาใช้บังคับมิได้

จำเลยด่าโจทก์ว่าทำชู้กับผัวจำเลย แลว่าโจทก์ชาติชั่ว ต่อหน้าคนกว่า 2 คน โดยโจทก์มิได้ด่าโต้ตอบด้วยประการใด ต้องมีผิดฐานหมิ่นประมาทตามมาตรา 282

สัญญาที่มีเงื่อนไขนั้นในขณะที่เงื่อนไขยังไม่สำเร็จก็โอนกันได้ เมื่อการโอนสิทธิเรียกร้องได้ทำเป็นหนังสือแล้ว และผู้รับโอนได้ทำหนังสือบอกกล่าวให้ลูกหนี้ทราบการโอนนั้นแล้วก็เป็นอันสมบูรณ์ และใช้ยันลูกหนี้ได้

ในคดีที่โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยรับโคไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้าย ขอให้ลงโทษตาม ม.321 แต่บทเดียวโดยมิได้อ้าง พ.ร.บ.สัตว์พาหนะสำหรับเป็นบทลงโทษจำเลยด้วยแล้ว หน้าที่นำสืบความบริสุทธิหาตกอยู่แก่จำเลยไม่

ข้าหลวงประจำจังหวัดไม่มีอำนาจทำสัญญาขายทางเดินซึ่งเป็นทางสาธารณชนใช้ไปมาให้แก่เอกชน เอกชนผู้ซื้อย่อมไม่ได้กรรมสิทธิ ตาม ม.1305 อ้างฎีกาที่ 637-638-639/2472 ที่สาธารณผู้ครอบรองก่อนย่อมมีสิทธิดีกว่าผู้อื่น

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำผิดฐานรับของโจรศาลจะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรไม่ได้

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 321 แลในฟ้องตอนหนึ่งกล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยด้วย แต่คำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างมาตรา 72 ขึ้นมา แลจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องโจทก์ทุกประการดังน …

ฟ้องว่าลักทรัพย์ได้ความว่ารับของโจรลงโทษไม่ได้ ยกฟ้อง

ฟ้องว่าลักทรัพย์และขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์จะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรไม่ได้

คำสั่งของนายอำเภอที่ให้บุคคลซึ่งไม่เคยขึ้นทะเบียนทหารเลยไปขึ้นทะเบียนโดยอาศัยอำนาจตาม ม.23 นั้น ถ้าปรากฎว่าจำเลยไม่ทราบคำสั่งนั้น ยังหามีความผิดไม่ แลคดีเช่นนี้เป็นหน้าที่โจทก์ต้องนำสืบว่าจำเลยได้ทราบคำสั่งนั้นมิฉะนั้นลงโทษจำเลยไม …

พฤตติการณ์ที่ไม่เป็นการยินยอมด้วยในการโอน+สดงฝ่ายต่างเป็นเจ้าหนี้แลลูกหนี้เงินด้วยกัน ฝ่าย 1 โอนหนี้ให้คนภายนอก อีกฝ่าย 1 ฟ้องและศาลพิพากษาให้ใช้เงินเต็มจำนวนที่เป็นเจ้าหนี้ ภายหลังคนภายนอกมาฟ้องเรียกเงินที่รับโอน อีกฝ่าย 1 ก็ขอให …