คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 173/2530นางผะอบ ณ นครโจทก์นางสอางค์ ตั้งใจจำเลยนางสอางค์ ตั้งใจ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 150, ม. 155, ม. 231ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องขอฟ้องฎีกาอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้ว เห็นว่าตามทางนำสืบ จำเลยรับว่ายังมีรายได้ประมาณเดือนละ 60,000-70,000 บาท และจำเลยกับสามียังมีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างโดยจำนองกับธนาคารไว้ในวงเงิน2,500,000 บาท และ 400,000 บาท กับมีรถยนต์ซึ่งมีราคา700,000-800,000 บาท โดยอยู่ระหว่างผ่อนส่งค่าเช่าซื้อตามสัญญาเช่าที่จำเลยนำสืบไว้ จำเลยจะต้องชำระค่าเช่าแก่โจทก์เดือนละ 45,000 บาท ตั้งแต่เกิดข้อพิพาทจำเลยไม่ได้ชำระค่าเช่าตลอดมาเป็นเวลานานกว่า 3 ปี ข้อเท็จจริงจึงต้องฟังว่าจำเลยยังมีทรัพย์สินพอที่จะเสียค่าขึ้นศาลในชั้นฎีกาได้ เทียบนัยคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1067/2527 มีคำสั่งยกคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาของจำเลย
หากจำเลยยังประสงค์จะฎีกาต่อไปก็ให้นำค่าขึ้นศาลและค่าคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีตลอดจนค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่โจทก์ตามคำพิพากษามาวางและชำระต่อศาลภายในกำหนด 1 เดือนจำเลยเห็นว่า ที่ว่าจำเลยยังมีรายได้เดือนละหกหมื่นเจ็ดหมื่นบาทนั้น เป็นเพียงตัวเลข ส่วนตัวเงินนั้นใช้หมดไปแล้ว นอกจากนี้จำเลยยังเป็นหนี้จำนองธนาคารเงินที่ได้มา ไม่พอชำระหนี้ค่าดอกเบี้ยจำนอง รถยนต์ก็อยู่ระหว่างการเช่าซื้อ ยังไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยข้อเท็จจริงตามที่จำเลยนำสืบ ฟังได้ว่าจำเลยเป็นคนยากจนไม่มีทรัพย์สินพอที่จะเสียค่าธรรมเนียมศาลในชั้นฎีกาได้ ฎีกาที่1067/2527 ไม่ตรงกับข้อเท็จจริงในคดีนี้ อาศัยเหตุผลดังกล่าวขอศาลฎีกาโปรดกลับคำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นสั่งให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถาได้หมายเหตุ
โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 215)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินและอาคารตึกสามชั้นเลขที่ 144 ถนนสุทธิสาร แขวงสามเสนใน เขตพญาไทกรุงเทพมหานคร ของโจทก์ ให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างชำระจำนวน 270,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจากต้นเงินดังกล่าวอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์ ให้จำเลยชำระค่าเสียหายเดือนละ 20,000 บาท แก่โจทก์นับแต่วันที่ 1 กันยายน 2526 จนถึงวันที่จำเลยและบริวารออกไปจากอาคารของโจทก์จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอฟ้องฎีกาอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้วมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 199,197)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 213)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่าจำเลยมิได้อยู่ในฐานะเป็นคนยากจนไม่สามารถเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ ดังนั้นหากจำเลยประสงค์จะฎีกาก็ให้นำค่าธรรมเนียมศาลมาวางใน 1 เดือนนับแต่วันทราบคำสั่ง
