คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๓๕ มกราคม ๒๕๐๓ จำเลยเป็นผู้จัด เจ้ามือ นายทุนผู้ขายรับกินรับใช้พนักสลากกินรวม โดยถือเอาเลขท้าย ๓ ตัว รางวัลที่หนึ่งของสลากกินแบ่งรัฐบาลไทย ซึ่งกำหนดออกในวันที่ ๒๕ มกราคม ๒๕๐๓ เป็นเกณฑ์ในการแพ้ชนะ ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่า
โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดวันที่ ๓๕ จึงเป็นฟ้องที่เป็นไปไม่ได้ เปรียบเสมือนโจทก์มิได้กล่าวถึงวันจำเลยกระทำผิด จึงลงโทษไม่ได้ และวันที่ ๓๕ ก็เป็นวันภายหลังวันกำหนดออกสลากกินแบ่งวันที่ ๒๕ ทำให้จำเลยหลงต่อสู้คดี เป็นฟ้องเคลือบคลุมไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๕๘ พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า พิมพ์ฟ้องผิดพลาดไป ความจริงวันเกิดเหตุเป็นวันที่ ๒๕ มิใช่วันที่ ๓๕ จึงเป็นฟ้องที่เป็นไปไม่ได้ จะถือว่าจำเลยหลงข้อต่อสู้ไม่ได้ เพราะไม่มีเหตุอะไรทำให้จำเลยหลงเมื่อฟ้องโจทก์ไม่ถูกต้อง ศาลน่าจะสั่งให้โจทก์แก้เสียก่อนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๑ ขอให้ศาลชั้นต้นดำเนินคดีต่อไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์กล่าวความครบถ้วนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ เป็นฟ้องที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่กล่าวถึงวันกระทำผิดซึ่งเป็นไปไม่ได้ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๑ ที่โจทก์อ้างเป็นกรณีให้ศาลสั่งโจทก์แก้ฟ้องให้ถูกต้องหรือยกฟ้องหรือไม่ประทับฟ้อง ถ้าฟ้องไม่ถูกต้องตามกฎหมาย จึงใช้มาตรา ๑๖๑ ดังกล่าวนั้นมาปรับกับรูปเรื่องในคดีนี้ไม่ได้ ฟ้องของโจทก์กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดในวันที่ ๓๕ มกราคม ๒๕๐๓ เวลากลางวัน ซึ่งเห็นได้แจ้งชัดว่าจำเลยกระทำผิดในวันที่โจทก์กล่าวหานั้นไม่ได้ จำเลยก็ให้การปฏิเสธ และโจทก์ก็มิได้ขอแก้ฟ้องเสียให้ถูกต้องก่อนศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง เมื่อเช่นนี้ ย่อมไม่มีเหตุจะแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
Result
พิพากษายืน
