คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ และ ๒ ได้รับอนุญาตให้อวนจับสัตว์น้ำ ได้สมคบกับคนต่างด้าวคือจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ซึ่งมิได้รับอนุญาตให้ทำการจับสัตว์น้ำ ทำการจับสัตว์น้ำในอาณาเขตต์สยาม ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิจับสัตว์น้ำสยาม ๒๔๗๗ ม.๑๐ ตอน ๒ ส่วนที่โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.อากรค่าน้ำให้ยกเสีย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามพ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ศาลฎีกาตัดสินว่าในคดีนี้จำเลยที่ ๑ เจ้าของอวนเปนผู้ได้รับอนุญาตแล้วและได้อยู่ในระหว่างใช้เครื่องมือนั้น ถ้าเจ้าของอวนใช้คนเดียวก็ไม่มีผิดไม่เมื่อจำเลยไม่มีผิดตามพ.ร.บ.อากรค่าน้ำเงินสินบนก็ไม่ต้องใช้การริบอวนก็อยู่ในดุลพินิจของศาลไม่ริบก็ได้ศาลล่างพิพากษาชอบแล้วยืนตาม