คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์ประจำทางโดยประมาททำให้นายเมี่ยงจู แซ่เบ๊ ตกจากรถประจำทางที่จำเลยขับ เป็นเหตุให้นายเมี่ยงจู แซ่เบ๊ ได้รับอันตรายแก่กาย และจำเลยไม่กระทำการช่วยเหลือนายเมี่ยงจู แซ่เบ๊ ตามสมควร ไม่แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ที่ใกล้เคียงนั้นทันที และไม่แสดงตัวว่าจำเลยเป็นผู้ขับต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ สถานที่เกิดเหตุนั้น แต่ได้หลบหนีไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 390, 91 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 29, 30, 66, 68 พระราชบัญญัติจราจรทางบก(ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 7 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 2 และฉบับที่ 59 ข้อ 6, 11, 13 และถอนใบอนุญาตขับรถของจำเลยจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า
จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ลงโทษฐานขับรถประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นบาดเจ็บ จำคุก 1 เดือน ไม่แจ้งเหตุและหลบหนี จำคุก 4 เดือน รวม 2 กระทง จำคุก 5 เดือน จำเลยรับสารภาพมีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 เดือน 15 วัน ให้ถอนใบอนุญาตขับรถของจำเลยจำเลยอุทธรณ์ว่าขออย่าให้ถอนใบอนุญาตขับรถของจำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกคำขอให้ถอนใบอนุญาตขับรถของจำเลย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาว่าสมควรถอนใบอนุญาตขับรถของจำเลยศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นการคัดค้านดุลพินิจของศาลว่าสมควรถอนใบอนุญาตขับรถของจำเลยหรือไม่ ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลย เมื่อลดแล้วเหลือโทษจำคุกเพียง 2 เดือน 15 วัน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกคำขอให้ถอนใบอนุญาตขับรถของจำเลย เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218พิพากษาให้ยกฎีกาของโจทก์
