คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายนายอ้ายมีบาดเจ็บถึงทุพพลภาพแล้ว นายอ้ายทนพิษบาดแผลไม่ไหวได้ถึงแก่ความตายในเวลาต่อมานั้นเองไม่มีข้อความว่าจำเลยมีเจตนาฆ่านายอ้าย ท้ายฟ้องระบุกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249จำเลยต่อสู้ว่า กระทำโดยป้องกันศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุก 15 ปี ตามมาตรา 249 ศาลอุทธรณ์แก้เป็นว่า จำเลยผิดตามมาตรา 251, 53 ให้จำคุกจำเลย 3 ปีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงอย่างศาลอุทธรณ์และเห็นว่า
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุนั้นชอบแล้วส่วนฎีกาของโจทก์อีกข้อหนึ่งขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนานั้น ก็เมื่อฟ้องของโจทก์ไม่มีข้อหาว่า จำเลยฆ่านายอ้ายตายโดยเจตนาดังที่ปรากฏอยู่แล้วเช่นนี้ จะลงโทษจำเลยเกินฟ้องได้อย่างไรจึง
Result
พิพากษายืน
