ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นได้ฟังข้อเท็จจริงมาแล้วว่า ท.ผู้ได้รับเลือกตั้งได้ให้คำมั่นแก่ราษฎรว่าถ้าได้เป้นผู้แทนแล้วจะออกเงินซื้อเสาให้ทางราชการแทนราษฎรและจัดการเลี้ยงสุราอาหารแก่กำนันผู้ใหญ่บ้านและราษฎร กับทั้งพูดจูงใจให้บุคคลเหล่านั้นออกเสียงเลือกตั้งให้แก่ตนจริง แต่เห็นว่า ท.ได้พูดเกลี้ยกล่อมจูงใจและเลี้ยงสุราอาหารก็ฉะเพาะแต่ในอำเภอ ๆ เดียวและฉะเพาะในตำบล ๒ ตำบลเท่านั้น
อนึ่งผลของการออกเสียงเลือกตั้งใน ๒ ตำบลนี้ แม้จะยกเอาคะแนนเสียงของ ท.ไปให้แก่ผู้ได้คะแนนเป็นที่ ๒ ทั้งหมด ท.ก็ยังชนะอยู่นั่นเองการให้คำมั่นและเลี้ยงสุราอาหารก้ได้ทำรวม ๆ ไปไม่เจาะจงบุคคลสำคัญอันจะก่อให้เกิดอิทธิพลแผ่ทั่วเขตต์เลือกตั้งได้
อนึ่งการกกระทำอันอาจเป็นผิด พ.ร.บ.เลือกตั้งนั้นเป็นคนละเรื่องกับการใช้ดุลยพินิจในทางแพ่งว่าสมควรจะให้มีการเลือกตั้งใหม่หรือไม่ ไม่ใช่ว่าพอทำผิด พ.ร.บ.เลือกตั้งแล้วต้องมีการเลือกตั้งใหม่เสมอไปดังนัยฎีกาที่ ๘๙๗/๒๔๘๐ จึงให้ยกคำร้องของผู้ร้องเสีย ค่าธรรมเนียมเป็นพับ
