คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ 1 ถึง 15 พฤศจิกายน 2500 จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงิน 40,000 บาท ในวันที่ 24 สิงหาคม 2500 โดยจำเลยสั่งให้ธนาคารจ่ายเงินตามเช็คดังกล่าวให้แก่นางจารุวรรณครั้นวันที่ 24 สิงหาคม2500 นางจารุวรรณได้นำเช็คไปขอรับเงินจากธนาคาร ๆ ปฏิเสธไม่ยอมจ่ายเงินตามเช็ค แจ้งว่าในบัญชีของจำเลยเงินมีไม่พอจ่าย โดยขณะออกเช็คจำเลยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น ขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และขอให้นับโทษจากคดีแดงที่1384/2500 ของศาลอาญาจำเลยให้การรับสารภาพโจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตาม พระราชบัญญัตว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค
พ.ศ. 2497 มาตรา 3 จำคุก 4 เดือน จำเลยรับลดกึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 2 เดือน และให้นับโทษต่อจำเลยอุทธรณ์ว่า ตามฟ้องแสดงว่า ออกเช็คเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2500 และให้มีผลย้อนหลังไปเป็นวันที่ 24 สิงหาคม 2500 เป็นฟ้องที่ขัดกับความจริง เป็นการเป็นไปไม่ได้ เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ทางพิจารณาฟังได้ดังจำเลยอุทธรณ์ซึ่งเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ โจทก์ก็มิได้แก้อุทธรณ์ว่า ความจริงเป็นอย่างไรแน่ แม้จำเลยรับสารภาพ แต่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาว่า จำเลยรับสารภาพ แสดงว่าจำเลยเข้าใจฟ้องของโจทก์เป็นอย่างดีอยู่แล้ว ตามกฎหมายว่าด้วยเช็ค ไม่มีห้ามว่าการจ่ายเงินย้อนหลังจะกระทำไม่ได้ และว่า
การที่โจทก์บรรยายฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ 1 ถึง 15 พฤศจิกายน 2500 นั้น เป็นเพราะเสมียนพิมพ์ พ.ศ. 2499 เป็น พ.ศ. 2500 ผิดพลาดและตรวจทานไม่ถี่ถ้วน ข้อความจึงผิดพลาดไป ในชั้นสอบสวนและชั้นไต่สวนมูลฟ้องนั้นถูกต้อง และจำเลยก็ได้รับสารภาพตลอดมา จึงลงโทษจำเลยได้ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะลงโทษจำเลยในคดีที่จำเลยรับสารภาพเช่นนี้ ต้องอาศัยคำฟ้อง แต่การกระทำของจำเลยที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องนั้น ไม่เป็นความผิดเพราะโจทก์กล่าวอ้างมาว่า จำเลยออกเช็คในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2500ให้จ่ายเงินในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2500 และในเดือนสิงหาคม 2500 นั้น นางจารุวรรณได้นำเช็คดังกล่าวไปขอรับเงินจากธนาคาร เมื่อฟ้องคงเป็นอยู่เช่นนี้จนบัดนี้ แม้จำเลยจะรับสารภาพ ก็เป็นการรับสารภาพตามฟ้องที่ไม่เป็นความผิด จึงมีมติโดยที่ประชุมใหญ่วินิจฉัยว่า ลงโทษจำเลยไม่ได้พิพากษายืน
