พ.ศ. 2478 ศาลฎีกา
พะยานหน้าที่นำสืบ ฟ้องหาว่ามีสุราเถื่อนเปนหน้าที่โจทก์ต้องนำสืบให้เห็นว่าของกลางที่จับมานั้นเปนสุราเถื่อนจริงมิฉะนั้นจะลงโทษจำเลยไม่ได้
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีน้ำสุราเถื่อนไว้ แล้วขายให้ผู้มีชื่อไป เจ้าพนักงานจับสุราเถื่อนของกลางได้ ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ. ภาษีชั้นใน
จำเลยให้การต่อสู้ว่า สุราของกลางที่จับได้นั้นไม่ใช่ของจำเลย จำเลยไม่เคยขายสุราให้ผู้ใด ศาลฎีกาตัดสินว่าตามคำให้การต่อสู้ของจำเลยแสดงว่าจำเลยมิได้รับแต่อย่างใดว่าเปนสุราเถื่อนหรือไม่จึงตกเปนหน้าที่ของโจทก์ต้องนำพิศูจน์ให้เห็นจริงเป็นว่าสุราเถื่อนตามที่ฟ้องหาทั้งพะยานหลักฐานโจทก์ก็ไม่พอจะลงโทษจำเลยได้
พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์
จำเลยต้มกลั่นน้ำสุราของกลาง มีแอลกอฮอล์สามารถดื่มกินได้อย่างน้ำสุราทุกอย่าง ดังนี้จำเลยย่อมมีผิดฐานต้มกลั่นน้ำสุราโดยมิได้รับอนุญาต (อ้างฎีกาที่ 73/2485)
Supreme Court Judgment No. 115/2487ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันมีและกินน้ำตาลเมา แต่ทางพิจารณาได้ความเพียงว่าจำเลยกินน้ำตาลเมาดังนี้ จะสันนิษฐานว่าจำเลยมีน้ำตาลเมาด้วยไม่ได้
Supreme Court Judgment No. 906/2486การริบทรัพย์ตาม พ.ร.บ.พาสีชั้นไนบัญญัติการรบุไว้เปนกรนี ๆ ถ้าหาไม่มีบัญญัติไว้ไน พ.ร.บ. ฉนั้นนั้นแล้ว สาลสั่งริบได้ตาม ม. 28 ก.ม. อาญา สุราเถื่อนเปนของที่ผู้ไดทำหรือมีไว้หรือขายเปนผิดตาม พ.ร.บ.พาสีชั้…
Supreme Court Judgment No. 854/2486กรนีที่จะเปนความผิดตาม ม. 8 พ.ร.บ.พาสีชั้นไนแก้ไขเพิ่มเติม 2476 นั้น ต้องเปนสุราที่มาจากต่างประเทสหรือสุราที่ทำขึ้นผิดต่อกดหมายพาสีชั้นไนแต่ถ้าได้ความว่าจำเลยซื้อน้ำสุราของรัถบาลก็ไม่ผิดตามมาตรานี้.
Supreme Court Judgment No. 819/2486ฟ้องโจทก์กล่าวว่า"จำเลยบังอาจมีและขนน้ำสุรารัฐบาลซึ่งมีปริมาณเกินกว่า 10 ทะนานโดยไม่มีใบขนแสดงว่าซื้อมาจากผู้ที่ควรขายเป็นการผิดกฎหมาย ขอให้ลงโทษ" โดยโจทก์มิได้กล่าวว่าจำเลยซื้อน้ำสุราโดยรู้อยู่แล้วว่…
Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.
Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up
