Supreme Court judgments

ปัญหาว่า จำเลยได้ทำละเมิดหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เพิ่งมีขึ้นในชั้นฎีกา จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ส่วนฎีกาเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมเมื่อโจทก์ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาที่ว่าจำเลยทำละเมิดหรือไม่ก็ย่อมฎีก …

คดีที่โจทก์ได้ถึงแก่กรรมในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกานั้นผู้ร้องซึ่งเป็นภริยาและผู้ปกครองทรัพย์มรดกของโจทก์มีอำนาจร้องขอเป็นคู่ความแทนที่โจทก์ผู้มรณะได้

เมื่อปรากฏว่า ข้อเท็จจริงในทางพิจารณาคดีในคดีนี้มิได้แตกต่างกับฟ้องแต่อย่างใด การที่จำเลยฎีกาโต้แย้งว่าข้อเท็จจริงในทางพิจารณาแตกต่างกับฟ้องจึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้ปรากฏว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยแต่เฉพาะกา …

คดีที่จำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 19 มกราคม 2509นั้น สิ้นกำหนดอายุฎีกาในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2509 ซึ่งเป็นวันเสาร์ จำเลยจึงชอบที่จะยื่นฎีกาในวันที่ 21 กุมภาพันธ์2509 ซึ่งเป็นวันจันทร์ได้

คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำสั่งปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ของศาลชั้นต้นเนื่องจากเป็นการอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณา ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นซึ่งสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่สั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากเป็นการอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณานั้นเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

ฎีกาจำเลยในปัญหาที่ว่า การให้เงินกินเปล่าสำหรับระยะเวลาเช่าระยะหนึ่งเป็นข้อความที่ผูกพันโจทก์ โจทก์จะบอกเลิกสัญญาเช่าก่อนครบกำหนดระยะเวลาได้หรือไม่ และปัญหาที่ว่าการที่ทนายโจทก์มีหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่าส่งไปรษณีย์ลงทะเบียนมีผู้รับ …

การที่โจทก์ขอให้เก็บค่าเช่าทรัพย์ที่ยึดได้มาชำระหนี้แทนการขายทอดตลาดนั้น เป็นเรื่องเกี่ยวกับการบังคับคดีศาลชั้นต้นมีหน้าที่สั่ง

คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับอุทธรณ์จำเลยเนื่องจากเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงนั้นเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

บุตรนอกกฎหมายที่บิดารับรองแล้ว มีสิทธิรับมรดกของบิดา และมีสิทธิฟ้องคดีขอไถ่ถอนการขายฝากของบิดา โดยไม่จำเป็นต้องขอให้ศาลสั่งแสดงว่าเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของบิดาก่อน. (อ้างฎีกาที่ 204/2500)

แม้สินเดิมของผู้ร้องจะเป็นสินบริคณห์ระหว่างจำเลยกับผู้ร้องซึ่งเป็นสามีภริยากัน โจทก์ก็หามีสิทธินำยึดเพื่อขายทอดตลาด เอาเงินชำระหนี้ได้เสมอไปไม่ โจทก์จะนำยึดเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ได้ก็ต่อเมื่อหนี้ตามคำพิพากษานั้นเป็นหนี้ร่ว …

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากตึกพิพาท จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ให้จำเลยเช่าต่ออีก 3 ปี โจทก์ฟ้องขับไล่มิได้ และฟ้องแย้งว่าถ้าจำเลยต้องออกจากตึกเช่า ก็ให้โจทก์คืนเงินกินเปล่าและใช้ค่าขนย้ายกับเงินกินเปล่าที่จะไปอยู่ใหม่ ดังนี้ ถือว่าฟ้องแย้ …

ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคสาม นั้น ถ้าคู่ความที่มิได้ระบุอ้างพยานก่อนวันสืบพยานไม่น้อยกว่า 3 วัน ขออนุญาตระบุพยานก่อนศาลพิพากษาคดีศาลอาจอนุญาตตามคำขอได้เมื่อมีเหตุอันสมควรและศาลเห็นว่าเพื่อให้การวินิจฉัยชี้ขา …

โจทก์กล่าวในฟ้องว่า โจทก์รับซื้อฝากที่ดินไว้จากผู้มีชื่อ เจ้าของเดิมไม่ไถ่คืน ที่ดินและโรงเรือนพิพาทจึงตกเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ แต่ทางพิจารณาโจทก์นำสืบว่าหลวงศรีสุพรรณดิษฐ์รับซื้อฝากที่ดินแทนโจทก์ ไม่เป็นการนำสืบนอกประเด็น และคำฟ้ …

เงินกองกลางของกรมตำรวจอันเป็นเงินที่ได้มาจากการบริจาคของข้าราชการกรมตำรวจและประการอื่นนั้นแม้มิใช่เงินงบประมาณแผ่นดินก็นับว่าเป็นทรัพย์สินของกรมตำรวจเมื่อมีผู้ทำละเมิดเอาเงินกองกลางไป กรมตำรวจจึงมีอำนาจฟ้องผู้ทำละเมิดได้

จำเลยขอยื่นคำให้การเพิ่มเติมซ้ำกับข้อต่อสู้เดิมคำให้การที่ขอเพิ่มเติมจึงไม่เป็นคำให้การที่ยกข้อต่อสู้ขึ้นใหม่หรือเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้ออ้าง ข้อเถียง ดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 179(3) คำร้องขอเพิ่มเติมคำให้ …

ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานต่อไปจนสิ้นกระแสความ แล้วมีคำสั่งใหม่ตามรูปคดี ศาลชั้นต้นเพียงแต่อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้คู่ความฟังเท่านั้น ถือว่าศาลชั้นต้นยังมิได้ปฏิบัติการอันจะพึงให้ถือได้ว่าผ …

การที่ภริยาไปกู้ยืมเงินบุคคลภายนอกมิได้เป็นนิติกรรมที่ภริยาทำขึ้นผูกพันสินบริคณห์โดยเฉพาะเพราะไม่ได้เป็นนิติกรรมในการจัดการหรือจำหน่ายสินบริคณห์ แต่เป็นนิติกรรมเกี่ยวกับหนี้เงิน จึงไม่ต้องด้วยลักษณะที่จะบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งแล …

เมื่อได้สืบพยานโจทก์ซึ่งมีหน้าที่นำสืบก่อนในบางประเด็นบ้างแล้ว จำเลยได้ร้องขออนุญาตต่อศาลของดการส่งสำเนาเอกสารตามที่ระบุอ้างไว้ในบัญชีระบุพยาน โดยขอยื่นต้นฉบับแทนเพื่อให้ฝ่ายโจทก์ตรวจดู เมื่อศาลเห็นว่าเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม …