จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการบริษัทโจทก์ จำเลยที่2 เป็นผู้ค้ำประกันจำเลยที่ 1 โดยไม่จำกัดความรับผิด ต่อมาจำเลยที่ 2 บอกเลิกสัญญาค้ำประกัน บริษัทโจทก์ว่ายังตรวจทรัพย์สินและทำงบดุลยังไม่เสร็จ จะถอนไม่ได้นั้น จำเลยที่ 2 บอกเลิกการค้ำประกั …
สัญญาประนีประนอมยอมความมีข้อความว่าจำเลยยอมให้เงินโจทก์ 9,600 บาท ถ้าโจทก์กับจำเลยตกลงทำสัญญาค้าสุราขายส่งตำบลภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้แล้วถือว่าเงินจำนวนนี้เป็นเงินมัดจำของสัญญา ซึ่งโจทก์กับจำเลยจะได้กระทำกันต่อไป ถ้าพ้นกำหนดไปแล้ …
ประเด็นที่ว่า โจทก์ไม่เป็นนิติบุคคลและใบมอบอำนาจไม่ปิดอากรแสตมป์ จำเลยมิได้ยกขึ้นเป็นข้อโต้เถียงคัดค้านในชั้นศาลอุทธรณ์ เพิ่งมายกขึ้นกล่าวอ้างในชั้นฎีกา เป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 และในชั้นอุทธรณ์ จ …
โจทก์ฟ้องขอแบ่งสินสมรสของสามีโจทก์ จากจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดก และจากจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้รับมรดกตามพินัยกรรมของสามีโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งทรัพย์ให้ ดังนี้ แม้จำเลยที่ 1 จะไม่อุทธรณ์จำเลยที่ 2 แต่ผู้เดียวก็มีสิทธิอ …
เมื่อโจทก์นำยึดทรัพย์ซึ่งเป็นที่ดินสองแปลง มิได้มีผู้ร้องขัดทรัพย์หรือโต้แย้งคัดค้านแต่อย่างใด จนเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ประกาศและขายทอดตลาดไปตามคำสั่งศาล โจทก์เป็นผู้ให้ราคาสูงสุด และศาลสั่งขายให้โจทก์แล้ว เช่นนี้ ถือได้ว่าโจทก์ซื …
ภริยาที่มิชอบด้วยกฎหมาย ถ้าหากได้ครอบครองที่ดินอันเป็นมรดกของสามีมาโดยสงบและเปิดเผย ด้วยเจตนาเป็นเจ้าของเป็นเวลากว่า 10 ปี ก็ย่อมมีสิทธิได้ที่พิพาทในทางครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382
คดีที่อยู่ในระหว่างพิจารณาของศาล โจทก์ได้มรณะเสียก่อนศาลพิพากษาคดี ทายาทของโจทก์ยื่นคำร้องขอเข้าดำเนินคดีแทนเมื่อเกิน 1 ปี นับแต่วันที่โจทก์มรณะเช่นนี้ ศาลก็ต้องมีคำสั่งจำหน่ายคดีเสียจากสารบบความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งม …
โจทก์ฟ้องขอขับไล่จำเลยออกจากเรือนซึ่งโจทก์รับซื้อฝากจากจำเลยและพ้นกำหนดไถ่ถอนแล้ว จำเลยต่อสู้ว่าได้ติดต่อขอไถ่คืนภายในกำหนดแล้ว แต่โจทก์เบี่ยงบ่ายจนพ้นกำหนดอายุขายฝาก ทั้งเมื่อพ้นกำหนดแล้วจำเลยขอไถ่โจทก์ก็ยินยอมและรับเงินสินไถ่บาง …
กรมมอบอำนาจให้ฟ้องคดี ใบมอบอำนาจไม่ต้องปิดอากรแสตมป์ตามประมวลรัษฎากรมาตรา 121 ใบมอบอำนาจท้ายฟ้อง ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง จำเลยอ้างว่าโจทก์ไม่มีสำเนาใบมอบอำนาจติดท้ายฟ้องส่งให้แก่จำเลย ปรากฏว่า เมื่อจำเลยรับสำเนาฟ้องแล้วได้ดำเนิ …
ในคำฟ้องช่องจำเลย โจทก์เขียนว่า นายจรินทร์ จันทรศิลปิน ในฐานะส่วนตัวและในฐานะผู้ปกครองเด็กหญิงนวลจันทรก์ จันทรศิลปิน ผู้เยาว์ ดังนี้ ถือว่าโจทก์ได้ฟ้องเด็กหญิงนวลจันทร์โดยนายจรินทร์เป็นผู้ปกครองด้วย เมื่อจำเลยผู้หนึ่งเป็นผู้เยาว์แ …
เมื่อประเด็นสำคัญแห่งคดีมีว่า ที่ดินนอกที่พิพาทของโจทก์ยาวเกินจริงหรือไม่ และทางไต่สวนตามคำร้องขอสืบพยานเพิ่มเติมของโจทก์ปรากฏว่า โจทก์เพิ่งทราบว่าเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีแล้วแผนที่พิพาทตอนที่รวมว่าเป็นที่ดินแปลงของ ท. ยาว 4 เส้น …
คำร้องขอขยายระยะเวลายื่นคำแก้ฎีกาที่อ้างว่าติดธุระต้องไปแถลงการณ์ด้วยวาจาและป่วยนั้นไม่ใช่เหตุสุดวิสัยที่จะขอขยายระยะเวลาแก้ฎีกาหลังจากครบกำหนดแล้วได้
ฎีกาโจทก์ที่ขอให้ตัวโจทก์ออกไปจัดแบ่งที่พิพาทแทนเจ้าหน้าที่ศาลตามสัญญาประนีประนอมยอมความนั้น ไม่ใช่เรื่องฎีกาคัดค้านคำพิพากษาตามยอม ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 138 จึงไม่ต้องห้ามฎีกา
คดีสองสำนวนซึ่งศาลสั่งให้รวมพิจารณาเข้าด้วยกันและให้ทำแผนที่พิพาทร่วมกันนั้น แม้คดีทั้งสองสำนวนนี้จะพิพาทกันด้วยที่ดินตามโฉนดรายเดียวกันก็ตาม แต่เมื่อคู่ความและข้อพิพาทในแต่ละคดีแยกออกได้เป็น 2 คดีและพิพาทกันด้วยที่ดินคนละตอนกันเช …
คดีที่โจทก์ถึงแก่กรรมในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกานั้นผู้ร้องซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกและผู้รับมรดกของโจทก์ผู้มรณะร้องขอเข้าเป็นคู่ความแทนที่โจทก์ผู้มรณะในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาได้
โจทก์ฟ้องจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ปล่อยจำเลยพ้นข้อหาไปทั้งสองฐานศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าให้คืนเครื่องยนต์ของกลางพร้อมด้วยแท่นเครื่องให้แก่ผู้เสียหายนอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น …
ฎีกาจำเลยที่ว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ที่ให้นายสนั่นจำเลยเช่าหรือไม่และใครเป็นผู้ครอบครองนั้น เป็นฎีกาคัดค้านในปัญหาข้อเท็จจริง
คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์ฟ้องคดีอย่างคนอนาถานั้นเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156
คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่สั่งไม่อนุญาตให้จำเลยอุทธรณ์อย่างคนอนาถา และได้สั่งไว้ด้วยว่าให้จำเลยนำเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลภายในกำหนด 7 วันนับแต่ทราบคำสั่งมิฉะนั้นให้ยกคำร้องนั้น เป็นคำสั่งตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 เ …
แม้ทางไต่สวนจะได้ความว่าจำเลยเป็นคนยากจน แต่เมื่อคดีของจำเลยไม่มีเหตุพอที่จะฎีกาได้ จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถาได้
