Supreme Court judgments

จำเลยเบิกความในชั้นไต่สวนอย่าง 1 และมาเบิกที่ศาลอีกอย่าง 1 เมื่อโจทก์ไม่มีพะยานมาแสดง ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยเบิกความเท็จต่อศาล วิธีพิจารณาอาชญา หน้าที่นำสืบ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเบิกความเท็จ โจทก์ต้องนำสืบให้สม

อำนาจอัยยการฟ้องความแทนรัฐบาลในคดีแพ่ง

คำรับชั้นไต่สวนโดยถูกเกลี้ยกล่อมชักจูงใจ ภายหลังกลับถ้อยคำเสียฟังไม่ได้

ฟ้อง,ตัดสินไม่เกินคำขอ ฟ้องขอให้ห้ามจำเลย ปรากฏว่าจำเลยเปน ศาลแบ่งให้มฤดก ปรากฏตัวผู้รับมฤดกเพียง 2 คน ศาลแบ่งทีเดียว

ละเมิดกรรมสิทธิหนังสือ ได้อนุญาตคัดลอกมาจากหนังสืออื่นซึ่งคล้ายกับของโจทก์ยังไม่เป็นผิด

คำซัดของจำเลยด้วยกัน ภรรยาเปนผู้ยุยงให้ผัวทำผิด ไม่เรียกว่าทำไปโดยอยู่ในบังคับของผัวล่อเขาไปให้ผู้อื่นทำร้ายเปนตัวการ

สัญญาเช่าที่ดิน เปลี่ยนแปลงแก้ไขสัญญาเดิมด้วยวาจาเช่าที่ดินตกลงกันให้ส่งค่าเช่าเปนรายเดือน ต่อมาผู้ให้เช่าบอกผู้เช่าให้ส่งค่าเช่ากันเมื่อครบกำหนดสัญญาเช่า จำเลยจึงไม่ส่งเปนรายเดือนดังนี้ จะว่าจำเลยผิดสัญญาและยกเปนเหตุเลิกสัญญายังไ …

บังคับค่าธรรมเนียม คดีที่พิพาทกันเรื่องการบังคับคดีตามคำพิพากษา ซึ่งคดีขึ้นมาสู่ศาลฎีกาแต่ศาลเดิมยังมิได้สืบพะยานคู่ความนั้น ศาลฎีกาสั่งให้สืบพะยานและบังคับใหม่ ส่วนค่าธรรมเนียมให้รอไว้เมื่อฝ่ายใดแพ้ให้เสียแทนฝ่ายชนะรวมกันไป ลักษณ …

กระบือปล่อยเลี้ยงไว้หายไป รุ่งขึ้นเจ้าทรัพย์ออกติดตามพบจำเลยขี่กระบือนั้นอยู่ดังนี้ จำเลยมีผิดฐานรับของโจร

เล่นเต๋าพะนันเอาทุเรียนกันมีผิดตามกฎหมายข้างบน ประมวลแพ่ง ม.99 ทุเรียนเปนทรัพย์สิน

ที่ดิน เหมืองแร่ รับประทานบัตร์ทับที่เขาไม่ได้ประทานบัตร์ไม่ใช่หนังสือสำคัญสำหรับที่

กฎเสนาบดีจดทะเบียนคนตายตามหัวเมือง พ.ศ. 2459 คนตายต้องแจ้งความต่อกำนัน จะแจ้งต่อผู้ใหญ่บ้านไม่ได้

ใบเสร็จรับเงินค่าระวางรถไฟเปนหนังสือสำคัญในราชการ แก้จำนวนเงินในใบเสร็จรับเงินค่าระวางบรรทุกรถไฟมีผิดตาม ม.225

ทำร้ายเขาเพื่อสดวกในการปล้นทรัพย์มีผิด 2 กะทง วิธีพิจารณาอาญา ตัดสินไม่เกินคำขอ

น่าที่นำสืบของโจทก์ ป.พ.พ. ม.437 ไม่ใช้ในเรื่องอาญา

ผู้รับโอนทรัพย์จากผู้ล้มละลายโดยสุจริตแต่มิได้เสียสินจ้างยังไม่ถึง 2 ปีใช้ยันแก่เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ไม่ได้ ผู้รับโอนโดยสุจริตและเสียสินจ้างแล้ว ย่อมได้ทรัพย์เปนสิทธิ วิธีพิจารณาแพ่ง ม.3 คู่ความในคดีก่อนกับคดีนี้ไม่ใช่คู่ความเดีย …

นายอำเภอมีอำนาจกักขังผู้ต้องหาในคดีอาญาไว้ไต่สวนได้ตามสมควร

ที่ดินละทิ้งแล้วกลับเข้ามาอีกคงมีกรรมสิทธิตามเดิม เทียบฎีกา 125/2454

ทรัพย์อย่างไรที่อยู่ในความครอบครองของผู้ล้มละลายยึดได้เพียงไร ซื้อขาย ผู้ขายสงวนกรรมสิทธิไว้ ทรัพย์นั้นจะเอามาเฉลี่ยไม่ได้

จำเลยให้การรับว่าได้สมัคใจทำร้ายกันแต่ตามคำพะยานที่เบิกความปรากฎว่าเปนการทำป้องกันตัวศาลต้องฟังคำพะยานเปนประมาณในการลงโทษลักษณพะยาน